Z pewnością większość z nas zna doskonale mito o Romulusie i Remusie. Jest to historia opowiadająca o początkach miasta Rzym, o tym jak został założony i o straszliwej zbrodni, o którą zostało oparte założenie tegoż miasta. W zbrodni tej bierze udział dwóch tytułowych braci, którzy zamierzali wybudować miasto, lecz wzajemna chęć panowania i rządów sprowadziła ich do kłótni, która rozwinęła się w zawiść i spowodowała wojnę między nimi. Stało się tak, gdyż bracia nie potrafili się między sobą porozumieć i pojść na kompromis. Każdy bronił swych racji i zapoczątkowało ich zgubę, a jednego z nich doprowadziło do śmierci. Na drodze złośliwości i chciwości Romulus zabił Remusa. W podanym fragmencie utworu Horacego mowa jest o tejże zbrodni. Horacy w swym dziele zwraca się do walczących bezmyślnie i bezwzględnnie Rzymian. Mówi o rozdarciu wewenętrznym, o tym, że obywatele Rzymu zamiast trzymać się razem, wspierać i łączyć siły w celu pokonania wroga – walczą ze sobą. Horacy poucza, iż takie działania mijają się z celem, że takie zachowanie jest nieludzkie i do niczego to nie prowadzi. Nawiązuje do sprzeczki Romulusa i Remusa. Twierdzie, iż to oni zapoczątkowali tego typu zwyczaje, że Romulus zabijając brata zesłał na swe miasto zgubę i trwa to po dziś.